Tag: koncentracja uwagi

  • Po co czytać książki, skoro i tak je zapominasz

    Po co czytać książki, skoro i tak je zapominasz

    Czy jeśli czytasz kilka bądź kilkanaście książek w ciągu roku, a później kompletnie nic z nich nie pamiętasz, to oznacza, że ten czas czytania był zupełnie stracony? A może masz czasami takie myśli, że czytanie kryminału, romansu czy po prostu fikcji to zwykła strata czasu?

    Muszę się przyznać, że jeszcze kilka lat temu dokładnie miałam takie podejście. Uważałam, że mogę czytać tylko książki naukowe bądź biznesowe, bo cała reszta to jednak trochę strata czasu. Natomiast kiedy zaczęłam szperać w badaniach i zobaczyłam, jak to naprawdę wygląda, bardzo zmieniłam swoje zdanie.

    Chcę Ci pokazać, w jaki sposób czytanie książek wpływa na mózg.

    Wolisz oglądać niż czytać? Obejrzyj odcinek, w którym opowiadam, jak czytanie książek wpływa na mózg i dlaczego nawet kryminały, romanse czy fantasy mogą przynosić nam korzyści.


    Podczas czytania mózg tworzy symulację wydarzeń

    Wyobraź sobie, że bierzesz udział w eksperymencie. Kładą Cię w rezonansie. Masz tylko leżeć i czytać historię.

    Bohater siedzi w samochodzie, po chwili wychodzi, idzie do domu. Podnosi jakiś przedmiot, zmienia swój plan, spotyka drugiego człowieka, a naukowcy przez cały czas obserwują, co robi Twój mózg.

    I teraz pytanie: czy Twój mózg tylko odczytuje słowa? Nie. Okazuje się, że na bieżąco śledzi między innymi, gdzie znajduje się bohater, co właśnie robi, czego chce i z jakimi przedmiotami wchodzi w interakcję. Kiedy sytuacja w historii się zmienia, mózg aktualizuje jej wewnętrzny model.

    Co więcej, częściowo wykorzystuje przy tym systemy, z których korzystamy również wtedy, gdy sami coś robimy, obserwujemy albo sobie coś wyobrażamy.

    Kiedy czytasz historię, nie tylko odczytujesz słowa, ale tworzysz w głowie symulację tego, co się dzieje.


    Literatura może dać Ci bibliotekę cudzych scenariuszy

    Co Ci to daje? Wyobraź sobie swoje własne życie. Masz tylko jedno dzieciństwo, jedną rodzinę. Żyjesz w jednym miejscu i w jednym czasie. Podejmujesz określoną liczbę decyzji.

    Nigdy nie dowiesz się na własnej skórze, jak to było uciekać z kraju podczas II wojny światowej, wychowywać się w Japonii, być oskarżonym o morderstwo, oddawać życie za swoje dzieci, zakochać się w kimś z innej kasty czy urodzić się jako królewna.

    I bardzo dobrze, nie musimy tego wszystkiego próbować osobiście. Historia może jednak pomóc Ci zbudować mentalny model sytuacji, której realnie nigdy nie przeżyłeś.

    Oczywiście to nie jest prawdziwe doświadczenie. To nie jest nagle coś takiego, że już wiesz, jak to jest przeżyć wojnę. Ale nie jest też niczym. Życie daje Ci jedną biografię. Literatura może dać Ci bibliotekę cudzych scenariuszy.

    I właśnie dlatego kryminał, fantasy czy romans wcale nie muszą być poznawczo pustym czasem, bo książka może być czymś w rodzaju symulatora doświadczeń.

    Podczas czytania próbujemy wejść do głowy innych ludzi

    Zróbmy mini eksperyment. Wyobraź sobie taką scenę. Kobieta wraca wcześniej z pracy. Na stole stoją dwa kieliszki. Jej partner szybko zabiera jeden z nich i mówi: „Przyszedł tylko Tomek z pracy”. Ona patrzy na niego przez chwilę i odpowiada: „Jasne, oczywiście”, po czym idzie do sypialni.

    Stop. Co ona teraz czuje? Czy mu wierzy? Co podejrzewa? Dlaczego odpowiedziała właśnie w taki sposób?

    Zauważ coś ciekawego. Ja nie powiedziałam, że kobieta podejrzewa zdradę, a Twój mózg automatycznie próbował wejść do jej głowy. I właśnie to robimy przez ogromną część czytania fikcji.

    Próbujemy odpowiedzieć sobie: co ona wie, co ona czuje, dlaczego to powiedział, czy kłamie, co zrobi za chwilę? Psychologia nazywa ten proces mentalizowaniem, próbą rozumienia stanów psychicznych innych ludzi.

    Czy to oznacza, że czytanie fikcji nagle powoduje, że lepiej rozumiemy innych? Przez lata wyniki eksperymentów były różne. Dlatego dużo bardziej interesowała mnie duża analiza z 2024 roku. Badacze zebrali 70 eksperymentów dotyczących czytania fikcji i efekt nie był gigantyczny, ale był szczególnie właśnie w dwóch obszarach: empatii i rozumienia stanów psychicznych innych ludzi.

    Oczywiście nie możemy powiedzieć, że jedna powieść czyni z nas osobę, która będzie teraz niesamowicie empatyczna. Pomyślmy jednak o czymś innym.

    Jeśli przez lata wchodzisz do głowy dziecka, staruszki, mordercy, ofiary, osoby, która wychowywała się w przemocowym domu, osoby zakochanej, zdradzonej czy kogoś z zupełnie innej kultury, to bez przerwy wykonujesz takie małe ćwiczenie w swoim mózgu: spróbuj zobaczyć świat z miejsca, w którym Ty nie stoisz.

    Dlatego bardzo podoba mi się metafora, że powieść pozwala na chwilę wynająć czyjś umysł. Zawsze marzyłam o tym, żeby wejść w głowę jakiejś innej osoby i zobaczyć, co ona myśli, co czuje. Wydawało mi się to niezwykle ciekawe. I właśnie to możemy zrobić w trakcie czytania powieści.


    Jak czytanie książek wpływa na koncentrację?

    Czy czytanie ma jeszcze jakiś inny pozytywny wpływ, na przykład na naszą koncentrację? Wyobraźmy sobie dwa wieczory.

    Pierwszy wieczór: bierzesz książkę, na przykład kryminał, i postanawiasz, że będziesz czytać przez pół godziny. Otwierasz ją, zaczynasz czytać, masz jednego bohatera, jedną historię. Musisz pamiętać, kto z kim rozmawiał, jakie były wcześniejsze wątki, o czym czytałeś wczoraj i co działo się kilka stron wcześniej.

    Oczywiście myśli mogą gdzieś w trakcie czytania odlatywać. Cały czas możesz jednak pracować nad tym, żeby znowu ściągać je do książki, zastanawiać się, kto zabił, szukać poszlak i myśleć o tym, co się tam dzieje. Możesz ćwiczyć swoją koncentrację właśnie nad tym, żeby zapanować nad automatycznymi myślami, które pojawiają się w Twojej głowie.

    To naprawdę świetny trening skupienia się na czymś przez dłuższy czas.

    Czytanie książki a scrollowanie social mediów

    Teraz wyobraźmy sobie drugą sytuację. Siadasz wieczorem, też masz pół godziny, odpalasz social media i co? Scrollujesz, scrollujesz, scrollujesz… Film, następny, inny człowiek, inny temat, kot, wojna, przepis, taniec, pies tańczący do Beyoncé.

    W ciągu kilku minut dostajesz dziesiątki zmian bodźca. W obu przypadkach korzystasz oczywiście ze swojej uwagi, ale środowisko wymaga od Ciebie czegoś zupełnie innego.

    Kiedy czytasz książkę, wymagasz od siebie tego, aby cały czas podążać za tym, co się w niej dzieje, i tak naprawdę się nie dekoncentrować. Natomiast kiedy scrollujesz social media, cały czas dostajesz informację: sprawdź, czy następna rzecz będzie jeszcze ciekawsza, jeszcze ciekawsza i jeszcze ciekawsza. Non stop przerzucasz swoją uwagę, co jest bardzo mocno obciążające dla Twojego mózgu.

    Wspominałam o tym między innymi w materiale na temat przeciążenia poznawczego: dlaczego jest tak, że często nic nie robimy, a czujemy się niesamowicie zmęczeni.

    Mamy nawet badania podłużne dzieci pokazujące, że rozwój umiejętności czytania i uwagi jest ze sobą powiązany. Czy to oznacza, że pół godziny książki nagle wyleczy Ci koncentrację? Nie. Ale czytanie na pewno jest jedną z tych czynności, która wymusza na nas to, abyśmy potrafili utrzymać uwagę przez dłuższy czas.

    W świecie, w którym ogromna część technologii walczy o to, abyśmy cały czas oddawali jej swoją uwagę, myślę, że to naprawdę bardzo cenne.


    Podczas czytania mimochodem uczymy się nowych słów

    Przejdźmy do kolejnej korzyści czytania, o której często zapominamy. Dam Ci teraz słowo, którego nie znasz. Załóżmy, że będzie to „Florpen”. Nie próbuj go zapamiętać.

    Wyobraź sobie, że czytasz powieść: „Wyciągnął z szuflady Florpen i podpisał dokument”. Kilka rozdziałów dalej: „Florpen przestał pisać, więc potrząsnął nim kilka razy”. Jeszcze później: „Pożyczyła mu swój Florpen, żeby zanotował adres”.

    I teraz pytanie: co to jest Florpen?

    Prawdopodobnie masz już niezłe podejrzenia, mimo że nigdy nie dostałeś polecenia: naucz się definicji słowa Florpen.

    Oczywiście wymyśliłam to słowo, ale dokładnie taki mechanizm badano. Ludzie czytali normalne teksty i nie mieli wkuwać żadnych nowych słów. Później niespodziewanie sprawdzano, czy nauczyli się znaczenia słów, których wcześniej nie znali.

    Kiedy połączono wyniki wielu takich eksperymentów, okazało się, że część nowego słownictwa rzeczywiście przyswajamy mimochodem podczas zwykłego czytania.

    Nie każde słowo, nie po jednym kontakcie, ale pomnóż to przez rok, 5, 10, 1000 stron. Okazuje się, że często mimochodem naprawdę poznajemy nowe słowa, stwierdzenia czy powiedzenia, o których wcześniej nie mieliśmy pojęcia.


    Czytanie dla przyjemności a nauka do egzaminu

    Bardzo ważna rzecz: jeśli chcesz nauczyć się materiału na egzamin, zapamiętać jak najwięcej informacji, definicji czy dat, których wymaga od Ciebie osoba prowadząca, pamiętaj, że nie powinno to wyglądać tak, że po prostu wielokrotnie to czytasz.

    Musisz koniecznie stworzyć sobie system powtórkowy. Musisz stworzyć cały system nauki, aby dobrze to zapamiętywać, bo czytanie w taki sposób byłoby ogromną stratą czasu.

    Czym innym jest czytanie dla przyjemności, gdzie przy okazji możemy mieć różne fajne korzyści, a zupełnie czym innym jest uczenie się do egzaminu. Tutaj reguły gry są inne.


    Czy czytanie w języku obcym pomaga w nauce?

    A jak to jest z czytaniem w języku obcym? Czy to nam coś daje?

    Przyznam szczerze, że naprawdę pokochałam kryminały. Postanowiłam, że zacznę je czytać w języku angielskim właśnie po to, żeby dodatkowo szlifować język.

    Zauważyłam, że rzeczywiście dużo łatwiej po takim czytaniu jest mi myśleć w języku obcym, używać pewnych sformułowań i widzieć, jak ktoś zaczyna zdanie, jak je kończy, jakie ma odzywki i jak po prostu ludzie w języku obcym się komunikują.

    Często w podręcznikach akademickich nie uczymy się takiego normalnego języka. Później jedziemy na przykład za granicę i zaczynamy mówić w sposób bardzo dla nich nienaturalny. Czytanie rzeczywiście bardzo mocno pomogło mi złapać, o co tam tak naprawdę chodzi.

    Nawet kiedy rozmawiam z moją lektorką, ona też zauważyła różnicę. Mam pewne sformułowania czy idiomy. Jest to dla mnie również świetny sposób, żeby zauważyć pewne słówka i zobaczyć, jak działają w określonym kontekście.

    Samo czytanie w języku obcym nie wystarczy

    Znowu: to nie jest tak, że jeśli będę czytała kryminały w języku obcym, automatycznie ta wiedza zapisze się w moim mózgu i będę już pięknie mówić. Nie, to tak nie działa.

    Żeby dobrze mówić, musisz mówić. Żeby mieć coraz bogatsze słownictwo, dobrze, jeśli masz system powtórkowy.

    Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, sprawdź bezpłatne szkolenie: [jak uczyć się słówek z języka obcego bez wkuwania (kliknij tutaj)]. Skorzystało z niego już kilkanaście tysięcy osób i mam nadzieję, że wdrożysz ten system u siebie.

    Na pewno czytanie i codzienny kontakt z językiem bardzo mi pomagały w tym, żeby zauważyć naprawdę znaczącą różnicę. Kiedy połączyłam to z elementami, których dowiesz się na szkoleniu, miałam poczucie, że bardzo mocno pomogło mi to uczyć się języka zdecydowanie lepiej.


    Czy czytanie może mieć znaczenie dla mózgu na starość?

    Wyobraź sobie, że masz na przykład 80 lat. Badacze przez 14 lat obserwowali prawie 2000 starszych osób i osoby, które regularnie czytały, rzadziej doświadczały później spadku sprawności poznawczej.

    Mamy też ogromną metaanalizę obejmującą ponad 2 miliony ludzi, w której aktywności poznawcze w czasie wolnym, do których należy między innymi czytanie, wiązały się z mniejszym ryzykiem demencji.

    I tutaj coś bardzo ważnego: czytanie nie jest szczepionką przeciwko demencji. To są oczywiście głównie badania obserwacyjne, ale wpisują się w dużo szerszy obraz.

    Mózgu po prostu warto używać przez całe swoje życie: uczyć się, czytać, rozwiązywać różne problemy. Najlepiej, jeśli uczymy się rzeczy, których nigdy wcześniej nie robiliśmy.

    Jeśli na przykład nie mam zielonego pojęcia o muzyce i nagle zacznę uczyć się grać na gitarze, da mi to bardzo dużo. Więcej niż wtedy, gdy całe życie uczyłam się języków i po prostu zacznę uczyć się kolejnego.

    To daje nam taką rezerwę poznawczą, która na starość naprawdę bardzo nam się przyda.


    Papier, czytnik czy tablet – czy sposób czytania ma znaczenie?

    Czy jest różnica między czytaniem książki na papierze a czytaniem na czytniku czy tablecie?

    W 2026 roku opublikowano bardzo ciekawą metaanalizę obejmującą 56 badań, w których porównywano czytanie na papierze, komputerze, tablecie, czytniku i smartfonie. Ogólnie papier wypadał najlepiej, ale kiedy badacze przyjrzeli się warunkom czytania, wyszło coś dużo ciekawszego.

    Kiedy tekst na ekranie trzeba było scrollować, papier miał wyraźniejszą przewagę. Natomiast kiedy tekst cyfrowy był podzielony na strony i nie trzeba go było przewijać, różnice robiły się bardzo małe i niepewne.

    Nie możemy więc powiedzieć, że ekran sam w sobie jest zły. Problem pojawia się wtedy, kiedy staramy się czytać, a za chwilę pojawia się powiadomienie, wiadomość, reklama, coś musimy przeklikiwać i rzeczywiście bardzo mocno zaburza nam to koncentrację.

    Dlaczego sama korzystam z czytnika e-booków?

    Przyznam szczerze, że cały czas korzystam z czytnika e-booków. Jest to dla mnie niezwykle wygodne. Ma oczywiście swoje minusy, ale ma też tak dużo plusów, że praktycznie kompletnie zrezygnowałam z książek papierowych.

    Mogę podkreślać tekst, który czytam, bardzo łatwo do niego wracać i robić z niego odpowiednie fiszki, jeśli na przykład czytam w języku obcym. Mogę też wracać do badań, które zaznaczę jednym kliknięciem. Jest to dla mnie niezwykle istotne, kiedy pracuję na co dzień z tak ogromną ilością materiałów.

    Wygodne jest również to, że kiedy czytam jakiś tekst i czegoś nie rozumiem, mogę to zaznaczyć i na bieżąco sobie wytłumaczyć. To po prostu bardzo duże udogodnienie.

    Nie wspominając już o tym, że jadąc na wakacje, mogę wziąć jeden mały czytnik, który waży kilkaset gramów, zamiast targać za sobą kilka książek w walizce.

    Oczywiście to moje zdanie. Część osób nawet nie chce słyszeć o czytniku, bo uwielbia dotykać i wąchać papier.


    Czy warto czytać książki fikcyjne?

    Wróćmy do pytania z początku. Czy warto czytać książki fikcyjne? Czy warto czytać powieści, z których za dwa lata nie będziemy pamiętać imienia głównego bohatera?

    Moim zdaniem badania bardzo mocno pokazują, że pytanie jest po prostu źle postawione. Podczas czytania możesz symulować sytuacje, których nigdy nie przeżyjesz, wchodzić w perspektywę myślenia innych ludzi i ćwiczyć swoją koncentrację. Możesz zachęcać się do tego, aby podążać za fabułą, mimochodem rozbudowywać swój język i ćwiczyć pewne konstrukcje językowe, na przykład czytając w języku obcym. Możesz też przez całe życie dokładać kolejną wymagającą aktywność do swojego poznawczego stylu życia.

    Czy to oznacza, że fikcja zastąpi nam książki naukowe? Oczywiście, że nie, bo mają zupełnie inny cel.

    Chyba kiedyś właśnie dokładnie o tym zapominałam. Pytałam siebie trochę: czego ja się nauczę z tego kryminału? A przecież nie każda książka ma być podręcznikiem.

    Czytam teraz dla samej przyjemności tego, że nie zastanawiam się, kto zabił. Przy okazji dowiaduję się wielu rzeczy, o których mogłam nawet nie mieć pojęcia. Na przykład o specyfice danego zawodu albo o tym, jak się mieszka w danym kraju. To taka wartość dodana, która znowu rozbudowuje moją wiedzę.

    Fikcja pozwala nam wchodzić w głowę innych ludzi i pokazuje, że nie wszystko jest takie biało-czarne. Nie zawsze jest tak, że osoba, która jest zła, jest do cna zła. Możemy czasami poznać jej historię i zobaczyć, co doprowadziło do takich, a nie innych decyzji.

    Myślę, że to naprawdę bardzo otwiera nasz umysł.


    Czytaj fikcję dla przyjemności, a książki eksperckie wykorzystuj do nauki

    Jeśli lubisz kryminały, romanse czy fantasy, czytaj je dla przyjemności, bez żadnych wyrzutów sumienia.

    Jeśli natomiast chcesz być ekspertem w swojej dziedzinie, być coraz lepszy w tym, co robisz, lepiej prowadzić firmę, lepiej rozwiązywać problemy swoich klientów i być po prostu lepszą osobą w swojej dziedzinie, oczywiście ucz się i czytaj książki biznesowe oraz eksperckie.

    Pamiętaj jednak, że samo czytanie niestety nie załatwia sprawy. Pisałam o tym również w artykule o tym, dlaczego sama liczba przeczytanych książek nie świadczy o rozwoju.

    Jeśli chcesz naprawdę wyciągnąć z książki jak najwięcej, wprowadzenie systemu powtórkowego i wdrożenie pewnego systemu nauki rzeczywiście Ci w tym pomoże. Dzięki temu książka nie będzie po prostu kolejną pozycją, którą przeczytasz, a po trzech miesiącach okaże się, że tak naprawdę nic z niej nie pamiętasz.

    Jeśli chcesz dowiedzieć się, w jaki sposób budować sobie taki system, jak zapamiętywać i jak się uczyć bez kucia, zarywania nocy i stresu, sprawdź moje bezpłatne szkolenie: Jak uczyć się szybciej i zapamiętywać bez stresu.

  • Tak zaczęłabym dzień, gdybym chciała mieć świetną koncentrację

    Tak zaczęłabym dzień, gdybym chciała mieć świetną koncentrację

    Koncentracja uwagi to temat, o który bardzo często mnie pytacie. Dostaję od Was mnóstwo wiadomości, które brzmią mniej więcej tak:

    „Dorota, mam problem z koncentracją uwagi. Co ja mam robić? Mam problem z tym, żeby przez godzinę usiąść i poczytać książkę, przygotować wystąpienie publiczne, prezentację, napisać raport czy pracę zaliczeniową.”

    Macie problem z nauką, z pracą, ale bardzo często również z tym, żeby w pełnej koncentracji obejrzeć film albo spokojnie porozmawiać z przyjaciółką.

    Czy to oznacza, że nasze mózgi w jakiś sposób się zepsuły?

    Bardzo często mówimy o tym, że problem z koncentracją uwagi jest dziś niezwykle powszechny. Jako trenerka mózgu i psycholog chcę jednak opowiedzieć Ci o nawykach, które wykonujemy niemal każdego poranka i które sprawiają, że w ciągu dnia po prostu trudniej jest nam się skupić.

    Nie będzie dziś ani o zimnych prysznicach, ani o jedzeniu śniadania o dwunastej, robieniu ciężkiego treningu z samego rana czy godzinnej medytacji. Chcę pokazać Ci błędy, które popełniamy bardzo często, a jednocześnie stosunkowo łatwo możemy je zmienić.

    Wolisz oglądać niż czytać? Obejrzyj odcinek, w którym pokazuję pięć porannych nawyków, które mogą utrudniać koncentrację, oraz podpowiadam, co zmienić, żeby lepiej wykorzystywać możliwości swojego mózgu.


    Pierwszy nawyk brzmi jak ambicja

    Pierwszy nawyk jest bardzo podstępny, bo brzmi jak ambicja.

    Pracujemy albo uczymy się wieczorem, a następnie ustawiamy budzik godzinę wcześniej, żeby mieć spokojny poranek. Chcemy jeszcze poćwiczyć, poczytać książkę, pouczyć się angielskiego albo chwilę pomedytować.

    Internet bardzo często sprzedaje nam wizję idealnego poranka. Jeśli będziesz wstawać wcześniej, osiągniesz sukces. Giełda już działa, inni jeszcze śpią, więc Ty wstawaj i nadrabiaj.

    Tylko bardzo często nikt nie mówi o tym, żeby również godzinę wcześniej położyć się spać i po prostu bardziej odpocząć.

    Cały czas nie doceniamy tego, jak nieprawdopodobnie ważny dla koncentracji uwagi, efektywności i pracy mózgu jest odpowiedniej jakości sen.

    To temat, o którym mówię bardzo często, bo wciąż widzę, że wiele osób chwali się tym, iż śpi niewiele, zarywa noce i twierdzi, że sześć godzin snu całkowicie im wystarcza.

    Tymczasem badania pokazują coś zupełnie innego.


    Co badania pokazują o ograniczeniu snu?

    W jednym z najważniejszych eksperymentów dotyczących ograniczenia snu 48 zdrowych dorosłych podzielono na grupy na 14 kolejnych dni. Jedni mogli spędzać w łóżku osiem godzin, inni sześć, a kolejna grupa zaledwie cztery godziny. Była również grupa, która nie spała przez trzy doby.

    Uczestnicy regularnie wykonywali testy mierzące między innymi czujność, szybkość reagowania oraz pojawiające się luki uwagi.

    Można byłoby przypuszczać, że po kilku dniach organizm przyzwyczai się do krótszego snu. Stało się jednak coś zupełnie odwrotnego.

    W grupach śpiących cztery i sześć godzin trudności poznawcze kumulowały się z każdym kolejnym dniem. Uczestnicy coraz częściej przegapiali sygnały i coraz wolniej reagowali.

    Najbardziej fascynujące było jednak to, że ich obiektywne wyniki nadal się pogarszały, ale oni sami nie zawsze zauważali skalę tego pogorszenia. Z czasem zaczynali przyzwyczajać się do poczucia zmęczenia, mimo że ich zdolność podtrzymywania uwagi nadal spadała.

    Możesz powiedzieć:

    „Ja już przyzwyczaiłam się do tych sześciu godzin. Naprawdę świetnie się czuję. Więcej nawet nie potrzebuję.”

    Bardzo możliwe, że po prostu przyzwyczailiśmy się do funkcjonowania z niedoborem snu i nawet nie pamiętamy już, jak to jest obudzić się naprawdę wypoczętym, pełnym energii i mieć świeży mózg, który z dużo większą łatwością się uczy oraz pracuje.

    To trochę tak, jakbyśmy każdego dnia delikatnie przygaszali światło w pokoju. Po pewnym czasie nadal jesteśmy w stanie normalnie funkcjonować, bo przecież coś widzimy. Nie pamiętamy jednak, jak wygląda pomieszczenie dobrze oświetlone.


    Jak brak snu wpływa na koncentrację?

    Podobnie działa przewlekłe niewyspanie.

    Nie zawsze sprawia, że całkowicie przestajemy myśleć. Znacznie częściej powoduje drobne „mikroluki”.

    Czytasz stronę książki i nie pamiętasz, co właśnie przeczytałaś.

    Wchodzisz do pokoju i zapominasz, po co tam przyszłaś.

    Rozpoczynasz zadanie, ale po kilku minutach nieświadomie odpływasz myślami gdzie indziej.

    Mózg nadal działa. Po prostu jest mu znacznie trudniej.

    Dlatego pierwszy dobry nawyk nie zaczyna się rano.

    Zaczyna się poprzedniego wieczoru.

    Zamiast pytać: „O której mam wstać?”, warto zapytać: „O której powinnam położyć się spać, żeby następnego dnia obudzić się pełna energii i z dobrą koncentracją?”


    Drugi nawyk: za mało światła z samego rana

    Wyobraź sobie, że jest siódma rano. Kawa już stoi na biurku, otwierasz laptop i chcesz efektywnie pracować. Czujesz jednak zmęczenie i brak energii.

    Najczęściej mówimy wtedy:

    „Jeszcze nie wypiłam kawy i dlatego nie mam siły.”

    Bardzo często problem wygląda jednak zupełnie inaczej.

    Nasz organizm nie dostał jeszcze jasnej informacji o tym, że rozpoczął się dzień.

    Zobacz, że budzik budzi nasze uszy, ale to światło daje organizmowi wyraźny sygnał:

    „Hej, noc się zakończyła. Dzień się rozpoczął. Czas działać.”

    W siatkówce naszego oka znajduje się barwnik nazywany melanopsyną. Uczestniczy on w regulowaniu zegara dobowego, cyklu snu i czuwania oraz poziomu pobudzenia.

    Jeżeli do naszych oczu dociera odpowiednia ilość światła, organizm przestaje produkować melatoninę. To właśnie ona działa usypiająco i rozluźniająco. Dzięki temu jesteśmy gotowi do działania, a organizm dostaje jasną informację, że rozpoczął się dzień.

    Dlatego bardzo zachęcam Cię do tego, żeby nie spędzać poranka w półmroku. Warto naprawdę poinformować swój mózg o tym, że dzień już się rozpoczął.


    Światło jest ważne również wieczorem

    To działa także w drugą stronę.

    Ja sama wieczorem zakładam okulary blokujące niebieskie światło. Jeżeli nasze oczy przez cały czas odbierają niebieskie światło z telefonu, komputera, telewizora czy nawet z oświetlenia w domu, organizm produkuje mniej melatoniny.

    Możemy oczywiście być bardzo zmęczeni i zasnąć bez większego problemu, ale jakość tego snu nie będzie już tak dobra, jeśli melatoniny będzie zbyt mało.

    Dlatego również światło warto uwzględnić jako jeden z elementów regulujących nasz rytm dobowy.


    Trzeci nawyk: sięganie po telefon zaraz po przebudzeniu

    Trzeci nawyk zaczyna się bardzo niewinnie.

    Wyłączasz budzik, bierzesz telefon do ręki i myślisz:

    „Sprawdzę tylko powiadomienia.”

    Po chwili trafiasz na jedną rolkę.

    Dwadzieścia sekund. Przecież to nic takiego.

    Potem pojawia się następna.

    I kolejna.

    Przecież chcemy się rozbudzić.

    Nagle okazuje się jednak, że przez kilka, kilkanaście, a czasami nawet kilkadziesiąt minut Twój mózg dostał już ogromną porcję informacji.

    Był już na wycieczce.

    Dowiedział się o tragediach z poprzedniego dnia.

    Poznał kilka nowych przepisów.

    Przeczytał o internetowych dramach.

    Obejrzał mnóstwo zupełnie różnych treści.

    Nie chodzi mi o to, żeby powiedzieć, że od dzisiaj już nigdy nie wolno oglądać rolek. Sama również je oglądam.

    To, co jest tutaj naprawdę ważne, to zauważenie, co robimy z naszym mózgiem od pierwszych minut po przebudzeniu i do czego go trenujemy.


    Do czego trenujemy mózg od samego rana?

    Jeżeli od samego rana uczę swój mózg ciągłego przełączania się między kolejnymi treściami, właśnie tego go uczę.

    Co kilka sekund pojawia się nowa osoba.

    Pojawiają się nowe dźwięki, kolejne kolory i następne emocje.

    Nowa sytuacja, którą mózg musi przeanalizować.

    To ogromna liczba bodźców.

    Jeżeli chcesz lepiej zrozumieć, dlaczego nadmiar bodźców tak mocno obciąża mózg, przeczytaj również wpis o przeciążeniu poznawczym.

    Później siadamy do pracy albo nauki i chcemy przez czterdzieści pięć minut czy godzinę spokojnie czytać tekst albo wykonywać jedno zadanie w pełnym skupieniu.


    Dlaczego później tak trudno się skupić?

    Niestety chwilę wcześniej zalaliśmy mózg dopaminą i bardzo mu się to spodobało. Teraz nadal chce dostawać kolejne porcje szybkiej stymulacji.

    Jednocześnie nauczyliśmy go ciągłego przerzucania uwagi.

    Później dziwimy się, że podczas nauki albo pracy trudno jest nam się skoncentrować.

    O tym, jak uczyć się skuteczniej i lepiej wykorzystywać możliwości swojego mózgu, przeczytasz również w artykule o efektywnej nauce.

    Jeżeli dodatkowo nie znamy skutecznych metod uczenia się czy organizowania pracy, wszystko staje się jeszcze bardziej męczące. Nauka zaczyna frustrować, praca wydaje się nieefektywna i mamy poczucie, że nasz mózg po prostu źle działa.

    Bardzo często problem wynika jednak właśnie z nawyków, które sami u siebie wypracowaliśmy. Później oczekujemy, że podczas pracy lub nauki mózg będzie zachowywał się zupełnie inaczej.


    Czwarty nawyk: sprawdzanie maili i powiadomień przed rozpoczęciem pracy

    Kolejny nawyk jest bardzo podobny do scrollowania, ale działa nieco inaczej.

    Wyobraź sobie, że jedziesz do pracy i chcesz tylko na chwilę zajrzeć do swojej poczty. Sprawdzasz kilka wiadomości. Widzisz mail od współpracownika, informację o niezapłaconym rachunku i kilka ważnych wiadomości z uczelni.

    Po chwili zamykasz pocztę i stwierdzasz, że zajmiesz się tym później, po najważniejszym zadaniu dnia. Do takiego podejścia również bardzo Was zachęcam.

    Problem polega jednak na tym, że nawet kiedy siadasz do pracy i naprawdę chcesz się skoncentrować, Twoje myśli wracają do skrzynki. Mózg cały czas pracuje i przypomina:

    „Hej, o tym nie możesz zapomnieć. To jest ważne. Tutaj trzeba odpowiedzieć. To warto jeszcze zaplanować.”

    W ten sposób od samego rana dostajesz do głowy wiele informacji, które nie są Twoje, ale zaczynają zajmować miejsce i utrudniają skupienie na tym, co rzeczywiście chcesz zrobić.


    Część uwagi zostaje przy poprzednim zadaniu

    Świetnie pokazują to badania Sophie Leroy dotyczące koncentracji uwagi. Zauważyła ona, że jeśli wykonujemy jakieś zadanie, nie kończymy go i przechodzimy do kolejnego, część naszej uwagi pozostaje przy tym pierwszym zadaniu.

    Możemy porównać to do farb.

    Wyobraź sobie, że bierzesz pędzel i zanurzasz go w czerwonej farbie. Niech ta czerwona farba będzie trudnym mailem. Po chwili stwierdzasz, że zajmiesz się nim później, bo brakuje Ci jeszcze kilku informacji.

    Przechodzisz więc do kolejnego zadania. Bierzesz niebieską farbę, która symbolizuje dokument, nad którym chcesz pracować. Nie myjesz jednak pędzla, tylko wkładasz go od razu do niebieskiego wiadra.

    Kolory zaczynają się mieszać.

    Dokładnie tak samo dzieje się z naszą uwagą. Część pozostaje przy wcześniejszym zadaniu, mimo że formalnie zajmujemy się już czymś innym.

    Bardzo często mówimy o podzielnej uwadze. Guzik prawda. Nie mamy uwagi podzielnej, tylko przerzutną. Co więcej, nie bierzemy pod uwagę tego, że część uwagi nadal zostaje przy zadaniu, którego nie zakończyliśmy.


    Powiadomienie również zabiera część uwagi

    Jeśli do tego wszystkiego dodamy jeszcze powiadomienia, robi się jeszcze trudniej.

    Badania pokazują, że nawet jeśli pracujemy nad czymś i nie sprawdzamy powiadomienia na telefonie czy zegarku, część naszej uwagi i tak wędruje właśnie tam.

    Mózg zaczyna się zastanawiać:

    „Co tam jest? Może to coś ciekawego? A może to coś ważnego? Być może to wiadomość ze szkoły albo z uczelni?”

    Mózg uwielbia zaspokajać ciekawość. Powiadomienie jest dla niego czymś bardzo atrakcyjnym. To taki mały smaczek, który chce sprawdzić.

    W efekcie coraz trudniej skoncentrować się na tym, co naprawdę mamy do zrobienia. Część uwagi zostaje przy niedokończonych zadaniach, a kolejna część ucieka do powiadomień.

    Później chcemy działać efektywnie i mówimy:

    „Dorota, ja mam problem z koncentracją. Mój mózg źle działa.”

    Bardzo często problem wynika jednak właśnie z naszych nawyków i z tego, że działamy w sposób, który mocno obciąża mózg, zamiast pomagać mu funkcjonować optymalnie.


    Piąty nawyk: brak ruchu z samego rana

    Powiedzmy sobie jeszcze o jednym bardzo ważnym nawyku, który większość z nas dobrze zna.

    Budzimy się i jeszcze w łóżku zaczynamy pracować. Odpisujemy na wiadomości, uczymy się albo po prostu przenosimy się z łóżka na krzesło i przez wiele godzin siedzimy przy komputerze.

    Mamy wtedy poczucie:

    „Wow, od samego rana tak świetnie działam.”

    Badania pokazują jednak, że brak ruchu również wpływa na koncentrację, efektywność pracy oraz naukę.

    Nie chodzi wyłącznie o natlenienie mózgu ani o to, że dzięki ruchowi przepływa przez niego więcej krwi. Ruch wpływa na funkcjonowanie całego organizmu.

    Mózg nie jest oddzielnym tworem, który nosimy w czaszce. Jest połączony z całym ciałem i działa najlepiej wtedy, kiedy dbamy również o resztę organizmu.

    Dlatego poranny rozruch jest niezwykle ważny. Nie dla spalania kalorii i nie po to, żeby od razu robić godzinny, bardzo ciężki trening. Chodzi po prostu o to, żeby rozruszać ciało i dzięki temu lepiej korzystać z możliwości własnego mózgu.


    Czy ruch naprawdę wpływa na pracę mózgu?

    Nie chodzi tylko o natlenienie mózgu ani o to, że dzięki ruchowi przepływa przez niego więcej krwi. Tak naprawdę ruch ma ogromny wpływ na funkcjonowanie całego organizmu.

    Mózg nie jest przecież oddzielnym tworem, który nosimy w czaszce. Jest połączony z całym organizmem.

    Dlatego poranny rozruch jest niezwykle ważny. Nie po to, żeby spalić kalorie ani wykonać godzinny, bardzo intensywny trening. Chodzi po prostu o rozruszanie ciała, dzięki czemu łatwiej korzystamy z możliwości własnego mózgu podczas pracy i nauki.

    Bardzo ciekawi mnie również, czy interesuje Was temat wpływu ruchu na mózg, pamięć oraz koncentrację. Dla mnie jest on niezwykle fascynujący i bardzo chętnie przygotowałabym o tym osobny materiał.


    Jak może wyglądać poranek, który wspiera koncentrację?

    Podsumujmy teraz wszystko, o czym dziś mówiłam.

    Jak może wyglądać taki poranek, który rzeczywiście daje nam więcej energii i sprawia, że łatwiej koncentrujemy się przez cały dzień?

    Możemy obudzić się naprawdę wypoczęci, jeśli zadbamy o odpowiednią długość i jakość snu.

    Jeżeli czujemy się pełni energii, warto wyjść na balkon albo przed dom i przez chwilę wystawić się na światło dzienne.

    Możemy wykonać kilka prostych ćwiczeń.

    Trochę się porozciągać.

    Zrobić kilka przysiadów.

    Lekko poskakać.

    Albo po prostu przez chwilę się poruszać.

    Oczywiście wszystko zależy od pory roku, miejsca, w którym mieszkamy, i pogody. Chodzi przede wszystkim o to, żeby wystawić oczy na światło i przekazać organizmowi jasną informację:

    „Hej, już jest dzień.”

    W ten sposób od samego rana łączymy ruch ze światłem, czyli dwoma elementami, które pomagają organizmowi przejść ze stanu snu do pełnej gotowości do działania.


    Daj sobie spokojnie wejść w nowy dzień

    Po krótkim rozruchu możemy zjeść pożywne śniadanie.

    Warto przy tym nie zaczynać dnia od przeglądania newsów, mediów społecznościowych i wszystkich informacji, które od razu walczą o naszą uwagę.

    Pozwólmy mózgowi spokojnie się obudzić.

    Niech przejdzie ze stanu uśpienia do stanu pełnego czuwania.

    Bardzo często przez pierwsze pół godziny po przebudzeniu jesteśmy jeszcze lekko zaspani i po prostu potrzebujemy chwili na rozruch.

    Dajmy sobie ten czas.

    Zjedzmy spokojnie śniadanie, a jeśli nie mamy apetytu, wypijmy szklankę wody.

    Następnie pojedźmy do pracy albo na uczelnię i zacznijmy dzień od jednego prostego zadania, na którym najbardziej nam zależy.

    Dzięki temu mamy poczucie, że każdego dnia robimy choć jeden krok do przodu.

    To naprawdę bardzo małe rzeczy, ale właśnie one mogą mieć ogromny wpływ na nasze funkcjonowanie i koncentrację.


    Wprowadź jeden nawyk i sprawdź, co się zmieni

    To są bardzo małe, drobne rzeczy, a naprawdę mają duży wpływ. Warto spróbować i sprawdzić, czy jest to dla Ciebie pomocne.

    Pamiętaj, że chodzi o eksperymentowanie. Wdróż jedną rzecz i zobacz, czy rzeczywiście łatwiej Ci się skoncentrować, lepiej się czujesz, masz więcej energii, mniej się rozpraszasz albo po prostu czujesz, że ten nawyk Ci służy.


    Bezpłatne materiały o nauce i koncentracji

    Jak zawsze zapraszam Cię serdecznie na moje bezpłatne szkolenie na temat tego, w jaki sposób uczyć się łatwiej, szybciej i przyjemniej, a także w jaki sposób uczyć się słówek z języka obcego. Wszystkie informacje znajdziesz poniżej.

    Znajdziesz tam również checklistę dobrej jakości snu, która pomoże Ci lepiej zadbać o ten niezwykle ważny element wpływający na koncentrację uwagi.

    Jeśli chcesz jeszcze lepiej zadbać o swoją koncentrację, skorzystaj także z dwóch bezpłatnych modułów mojego kursu Mistrz Koncentracji. Znajdziesz tam ćwiczenia i pomoc w tym, żeby lepiej zadbać o koncentrację uwagi.

    Mam nadzieję, że wdrożysz chociaż jeden z tych nawyków i sprawdzisz, jak wpłynie na Twoje codzienne funkcjonowanie.

    Dziękuję za dzisiaj i do zobaczenia za tydzień.